Mozaika Berdyczowska

Strona religijna

To był cud

Bp Marcjan Trofimiak
 

O roli, jaką odegrał Jan Paweł II w odnowieniu działalności Kościoła katolickiego na Ukrainie mówił bp Marcjan Trofimiak, ordynariusz diecezji łuckiej na Ukrainie w Dukli podczas Mszy św. dziękczynnej za decyzję o beatyfikacji papieża-Polaka.

Bp Marcjan Trofimiak w kazaniu przypomniał powojenną historię Kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie. Mówił o licznych trudnościach i o tym, że ani Kościół obrządku łacińskiego, ani greckiego nie mieli swoich struktur hierarchicznych. «Nikt nie śmiał nawet marzyć o strukturach, chcieliśmy tylko jednego biskupa» — powiedział bp Trofimiak. Dalej

Jan Paweł II do intelektualistów i przedstawicieli ukraińskich elit

23 czerwca 2001, Kijów

Z radością witam ciebie, wspaniały Kijowie, położony w środkowym biegu Dniepru, kolebko dawnych Słowian i kultury ukraińskiej, do głębi przenikniętej chrześcijańskim zaczynem. Na twojej ziemi, tym skrzyżowaniu dróg Zachodu i Wschodu Europy, spotkały się dwie wielkie tradycje chrześcijańskie — bizantyjska i łacińska — i obydwie zostały życzliwie przyjęte. W ciągu stuleci nie brakło między nimi napięć, które prowadziły do sporów szkodliwych dla obydwu stron. Dzisiaj jednak coraz powszechniejsza jest gotowość do wzajemnego przebaczenia. Trzeba obalić mury i przezwyciężyć nieufność, aby razem budować zgodę i pokój w kraju, czerpiąc jak w przeszłości z przejrzystych źródeł wspólnej wiary chrześcijańskiej. (...) Dalej

Z homilii Jana Pawła II

24 czerwca 2001, Kijów, msza św. na lotnisku Czajka

Z homilii Jana Pawła II 24 czerwca 2001, Kijów, msza św. na lotnisku Czajka Obchodzimy dziś uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela. (...). W długim szeregu proroków i sprawiedliwych Izraela Jan Chrzciciel z woli Opatrzności znalazł się tuż przed Mesjaszem, aby przygotować Mu drogę, nauczając i dając świadectwo swoim życiem. Dalej

«Potop polski» w Rzymie — beatyfikacja Jana Pawła II

 

Ktoś nieobznajomiony w temacie będąc w Rzymie na przełomie kwietnia i maja mógłby wyrazić zdziwienie obecnością nieprzeliczonej masy ludzi różnych ras i narodów. Bo choć ulice Wiecznego Miasta zawsze pełne są różnorodnych turystów, którzy ściągają tu aby zobaczyć pamiątki starożytności, niezliczone muzea i galerie, to jednak tym razem nie byli to zwykli turyści. Dalej

Sześćdziesiąta rocznica śmierci bpa Adolfa Piotra Szelążka — Pasterza Diecezji Łuckiej

Adolf Szelążek
 

W dniu 9 lutego 2010 r. upłynęło 60 lat od śmierci Pasterza Diecezji Łuckiej bpa Adolfa Piotra Szelążka — świadka wierności Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie. Rocznicę tę Boża Opatrzność wpisała w Rok Kapłański, który Ojciec Święty Benedykt XVI ustanowił dla Kościoła powszechnego czasem szczególnej modlitwy w intencji kapłanów. Namiestnik Chrystusa na ziemi, znając trudności i zagrożenia wielu kapłanów w ich duszpasterskiej posłudze, a jednocześnie ich ludzkie słabości, postanowił, aby cały Kościół modlił się o ich świętość. Rok ten był też okazją, aby wierni, dla których kapłaństwo jest wielką łaską, a zarazem tajemnicą, lepiej zrozumieli i uświadomili sobie czym jest Chrystusowe kapłaństwo samo w sobie. Jako wzór gorliwości kapłańskiej w trosce o zbawienie dusz Papież wskazał św. ks. Jana Marię Vianeya — Proboszcza z Ars we Francji. Dalej

Jałta

Katolicy na Krymie

Jałta, Liwadia
 

Pierwszym, który przyniósł na Krym Słowo Boże był św. Andrzej Apostoł. W XIII w. mnisi greccy, którzy ukrywali się przed prześladowaniami ikonoklastów (zwanych inaczej obrazoburcami), założyli pierwsze klasztory w jaskiniach w rejonie Sewastopola i Bachczysaraju, które funkcjonowały do XV wieku, a ich ruiny zachowały się do dziś. Interesującą kartą w historii Kościoła Katolickiego na Krymie jest obecność w XIII-XIV w. przesiedleńców genueńskich, którzy osiedlili się wzdłuż całego wybrzeża Krymu. W tym okresie na półwyspie funkcjonowało pięć biskupstw (eparchii) i wiele klasztorów, zwłaszcza franciszkańskich i dominikańskich. Po upadku Konstantynopola (1453) Krym znalazł się pod władzą Turcji. Jednak w Chanacie Krymskim chrześcijanie cieszyli się swobodą wyznaniową. Renesans katolicyzmu na Krymie przypada na początek wieku XIX, kiedy na te ziemie przyjeżdżają przesiedleńcy z Polski, Francji, Niemiec i Czech. Kościół katolicki prowadził duszpasterstwo na półwyspie właśnie wśród tych przesiedleńców, którzy tworzyli lokalna wspólnotę. Po rewolucji Październikowej 1917 roku wielu z nich wyemigrowali, a niektórzy — na czele z symferopolskim biskupem Aleksandrem Frizonem — cierpiąc prześladowania oddali swoją życie za wiarę. Kolejnym ciosem dla wspólnoty katolickiej na Krymie było wysiedlenie Niemców (1941), którzy w tym czasie stanowili większość wiernych. Dzisiaj znaczącą część istniejących parafii katolickich stanowią przesiedleńcy z Centralnej i Zachodniej Ukrainy, a także ludność miejscowa. Dalej

12
 
Яндекс.Метрика